Zakup nowego mieszkania
Nieruchomosci, wycena, budownictwo i porady…

Archive for February, 2015

SERPENTYNY

Posted in Uncategorized  by admin
February 16th, 2015

Jeżeli dwie proste (styczne łuku kołowego przecinają się pod kątem ostrym a, w niektórych przypadkach wykonuje się ich połączenie łukiem ikołowym, opisanym po stronie zewnętrznej wierzchołka przecięcia się stycznych. Konstrukcję tego rodzaju nazywamy serpentyną lub zakolem. Serpentyna składa się z krzywej podstawowej CEC1, opisanej na wierzchołku łuku, E dwóch wstawek prostych BC i C1D i dwóch krzywych pomocniczych BBl i DD. Serpentyny projektuje się wówczas, gdy normalne połączenie stycznych łukiem kołowym po stronie wewnętrznej kąta nie jest możliwe z braku miejsca do wstawienia łuku nawet o najmniejszym dopuszczalnym promieniu, Serpentyny stosuje się również przy rozwinięciach tras drogowych na zboczach w celu wydłużenia trasy i otrzymania mniejszych spadków. Podstawowe wielkości potrzebne, do obliczania i wytyczenia serpentyny są następujące kąt a przecięcia się stycznych promień łuku podstawowego CECl, promienie R i Rs łuków pomocniczych kąta określamy z bezpośredniego pomiaru w terenie, promienie I, R i fil obiera się w zależności od konfiguracji terenu; to samo dotyczy wstawki prostej d. Aby wytyczyć serpentynę w terenie, należy określić kąt y łuku podstawowego CEC1, kąty skrętu łuków pomocniczych oraz odległość od wierzchołka kąta O do wierzchołka A kąta krzywej pomocniczej. Odległość tę oznaczamy przez a. Prace polowe przy tyczeniu serpentyny polegają na: 1) bezpośrednim pomiarze teodolitem kąta U; 2) Odmierzeniu za pomocą taśmy stalowej od wierzchołka O odcinków DA = DAl = a, dzięki czemu znajdujemy położenie wierzchołków A i Al łuków pomocniczych; 3) określeniu za pomocą instrumentu ustawionego w punkcie O – kierunków OC i DCl oraz położenia punktów C i Cl przez odmierzenie odcinków OC = DCl = r, 4) odmierzeniu na kierunkach CA i ClAl odcinków CB i CI Dl rów- nych wstawce prostej d, otrzymujemy w ten sposób początki łuków pomocniczych B i D, 5) odmierzeniu od punktów A i Al w kierunku prostych AM i AlN odcinków ABI i AIDl równych R tg – wielkości te otrzymujemy z tablic. W ten sposób otrzymujemy punkty końcowe łuków pomocniczych Bl i Dl. Szczegółowe tyczenie krzywych BBl, DDl i CECl odbywa się jednym ze znanych już sposobów. Łuk podstawowy dla małego promienia można wytyczyć również w sposób następujący. Dzielimy kąt Y na dowolną ilość n kątów mniejszych (równych sobie) otrzymujemy kąt prosty. [zobacz tez: podłogi drewniane, deska elewacyjna, Deska Podłogowa]

Comments Off

Archive for February, 2015

SERPENTYNY

Posted in Uncategorized  by admin
February 16th, 2015

Wzór na obliczenie wielkości kąta odchylenia a wyprowadzimy na podstawie następującego rozumowania. Przyjmujemy, że punkty A i B leżą na tym samym równoleżniku odległość tych punktów wzdłuż równoleżnika wynosi szerokość geograficzną punkt A [zobacz tez: podłogi drewniane, deska elewacyjna, Deska Podłogowa]

 

Comments Off